Einde van al het moois

Farmington, New Mexico, USA 0 Comments 549

Van Lake Powell, Utah, USA naar Farmington, New Mexico, USA

Het is nog vroeg als ik de BLM achter me laat. Een mooie spot om gratis te kamperen. Zo vondt ook een Alaskaans stelletje dat hun hangmat in een van de picnic shelter heeft opgehangen. Nog geen 10 mijl verder kom ik bij een van de uitlopers van Lake Powell.

Het uitzicht is weer eens verbluffend. Vindt ook een stel dat net voor mij is gearriveerd. We maken een praatje en het blijkt dat we dezelfde kant op gaan namelijk richting Monument Valley. De weg ernaartoe slingert zich door de vallei heen, over de Colorado rivier.
Op naar de 261. Basecamp had enorm veel moeite om de route over deze weg te plannen en al gauw blijkt waarom. Net om de bocht staat een waarschuwingsbord voor vrachtwagens, dat een stuk van de weg erg smal en bochtig is en uit gravel bestaat. Nu heb ik de handleiding van de camper wel gelezen dat er geen offroad mee gereden mag worden. Maar daar vallen deze 2 mijl gravel toch niet onder?
Rustig laat ik de camper van de berg af sukkelen. Wel met gekruisde vingers dat ik geen tegenliggers in de bochten tegen kom. Gelukkig is de route niet heel populair, al snap ik niet zo goed waarom.

Het is 11 uur als ik aan het eind ben van de 261. Ik vind het een mooi moment om even een extra kopje thee te zetten. Als ik die naar binnen aan het werken ben, komt hetzelfde stel voorbij wat ik op het uitzichtpunt van Lake Powell gesproken heb. We zwaaien, zij rijden door en ik drink mijn thee op. Terwijl ik daar mee bezig ben besluit ik de handleiding van de camper nog maar eens wat beter te lezen. Zo staat er in het (nederlands talige) handboek, dat ik bij iedere tankbeurt de bandenspanning moet controleren. Dat lijkt me wat vaak en bovendien tank ik altijd nadat ik een flink stuk gereden heb en dan zijn de banden opgewarmd en kun je dus eigenlijk niet goed de bandenspanning meten. Maar dat doet er eigenlijk allemaal niet toe, op deze Amerikaanse bak zijn helemaal geen ventielen te vinden.

Ik zou verwachten dat er achter een van de gaten in de wieldoppen wel een ventiel zichtbaar zou moeten zijn. Maar ik zie helemaal niets. Bij het achterwiel zie ik wel een ventiel maar dat is alleen maar omdat er daar geen wieldop meer op zit. Het kan toch niet zo zijn dat je iedere keer de wieldoppen er af moet halen om de bandenspanning te controleren? De handleiding rept er geen woord over, wat er precies gedaan zou moeten worden om die spanning te controleren. Ik laat het maar voor wat het is en denk: "die paar dagen red ik er nog wel mee". En ik vervolg mijn weg naar monument valley.

Niet veel later kom ik de Mexican Hat rots tegen.

Die heeft inderdaad wel iets weg van een mexicaanse hoed. Maar voor het mooie had er nog een mooi tuutje op moeten zitten dan was het een echt sombrero geweest.

Nog een stuk verder rijd ik dan eindelijk Monument Valley binnen. De verwachtingen zijn hooggespannen. Iedereen kent wel die merkwaardig vorm gegeven rotspilaren die zo kenmerkend zijn voor Amerika. En ergens in een van die pilaren staat een zwart witte helicopter met de naam Airwolf, hoe vet is dat? Maar helaas Monument Valley valt een beetje tegen. Het is niet zo dat het landschap telleurstellend is. Maar ze zijn met de weg bezig en alle pull-outs, die op mooie foto locaties liggen, zijn afgezet. Ik kom daarom niet verder dan een paar lange afstand shots.

En een paar snapshots over de schouder vanuit een rijdende camper.

Met Monument Valley in de achteruitkijkspiegel rijd ik voor de tweede keer deze reis, Arizona binnen. Even twijfel ik als ik het bord Four Corners Monument zie staan. Dit is het punt waar de staten Utah, Colorado, Arizona en New Mexico samen komen. Ik verwacht iets zoals het Nederlandse drie landen punt (wat er eigenlijk ook vier zijn). En besluit dat ik daarvoor niet de 30 kilometer enkele reis wil omrijden. De weg wordt trouwens ook redelijk saai en voor ik het weet zit al alweer in New Mexico. Ik ben benieuwd wat deze staat gaat brengen. Ik heb mooie foto's gezien van Chaco Canyon. Maar met de camper ga ik daar niet komen. Voor nu vind ik het wel weer mooi geweest en ik parkeer mijn wohnmobil bij de eerste McDonalds die ik tegen kom, om mijn email te controleren, etc. Echter ik krijg geen signaal, wel van de Taco Bell die aan de overkant zit. Ik verplaatst mijn huis maar meer dan 1 streepje ontvangst krijg ik niet. Ik besluit door te rijden naar de Walmart in het volgende dorp. Daar kan ik sowieso met mijn camper een nacht gratis op het parkeerterrein staan. En zo gebeurt het.

Ik loop nog even naar de naastgelegen McDonalds om mijn email te controleren en wat campings uit te zoeken voor de komende dagen. Daarbij bestel ik een milkshake die er toch wel iets anders uit ziet dan de shakes in Nederland. Dit betreft een luxe versie, met slagroom en een kers er bovenop.En mooie afsluiter van een toch weer geslaagde dag.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us