Vallei van Verderf

Las Vegas, Nevada, USA No Comments 477

Van Mammoth lakes, California, USA naar Las Vegas, Nevada, USA

Het is maar goed dat ik me door Ben heb over laten halen, mijn slaapzak mee te nemen. Want vannacht is het best fris geweest. Als ik wakker wordt en op mijn mobiel kijk hoe laat het is, zie ik dat het al acht uur is. Erg licht is het echter nog niet. Nog voordat ik uit bed ben weet ik waarom. Het begint te spetteren. Ben ik blij dat ik niet met de motor ben. Nu hoef ik tenminste geen natte tent in te pakken en een regenpak aan te trekken.

Na het ontbijt roept moeder natuur en moet ik naar het toilet. En daarvoor moet ik toch echt naar buiten. Want hoewel er in de camper een wc zit, wc papier hebben ze er niet bij gegeven. En ik heb in het handboek gelezen dat er slechts enkel laags gebruikt mag worden in verband met de kans op verstoppingen. Dat treft op het buitenhuis hangen meerdere rollen. Normaal gesproken hangen die altijd heel goed vast maar in dit geval niet. Het duurt wel even voordat ik de rolhouder ontcijferd heb en met de meeste gebruikte rol naar buiten loop. Heb ik tenminste iets voor noodgevallen. Al gebruik ik liever het toilet niet voor de grote boodschap.

Als ik weer alles netjes opgeborgen heb kan ik dan eindelijk weer op pad. Het regent nog altijd.

Wat ben ik toch blij met mijn campertje. Totdat ik bij de pomp kom. Ik draai netjes, volgens de instructies mijn propaan tank dicht voordat ik het mobiele huis naar de pomp rijdt en begin te tanken. Dit keer accepteert de pomp zowaar mijn bankpas. Ik sta nog even te worstelen met de afzuigslurf van de Californische pomp en dan gaat hij eindelijk lopen. 10 dollar, 20 dollar, 30, 40. Ik begin me lichtelijke zorgen te maken. Hoeveel benzine gaat er in hemelsnaam in die tank? Bij 80 dollar begint de pomp eindelijk langzamer te draaien en tapt hem af op 85 dollar.
Holy shit! Dat is nog eens andere koek dan twee motoren aftanken. Dat wordt een duur geintje zo. Maar de schok wordt nog groter als ik weer in stap en de motor op het contact draai. De wijzer gaat maar tot drie kwart.

Na enige tijd onrustig verder rijden, besluit ik de camper aan de kant van de weg te parkeren. Ik pak de laptop erbij om te bepalen welke route ik nu het beste kan gaan rijden. Mijn originele plan was via Bryce Canyon te gaan in plaats van de Grand Canyon. Maar die laatste route is korter en dus voordeliger. Uiteindelijk blijkt het verschil dusdanig klein te zijn dat ik bij mijn originele plan blijf. Of ik nu 900 of 1000 dollar in rook op laat gaan, het blijft een belachelijk hoog bedrag. Door schade en schande wordt men wijzer zullen we maar zeggen en ik heb weer wat geleerd over de Amerikaanse brandstof efficientie. Die is toch op zijn minst twee keer zo goed als die van bijvoorbeeld een ontwikkelingsland. Reed de vrachtwagen in Congo nog 1 op 2. Dit pleziervaartuig haalt maar liefst 1 op 4. Lang leve het broeikaseffect!

Toch blijft de spijt tot en met Death Valley de overhand houden.

En dan ben ik het even helemaal vergeten. Hoewel... Als de camper met de grootst mogelijke inspanning de bergen op sukkelt, is er geen ontkomen aan. Maar wat is de omgeving mooi. Zo dor, desolaat en bijna onwerelds. Toch weet er nog iets te groeien.
Het samenspel van kleuren is bijna betoverend.
Lekker struinen door de duinen.
En structuren die getuigen van werkzaamheden uit een ver verleden.
Om tot slot nog een getrakteerd te worden op bijzarre vormen en mooie kleurschakeringen.

Ik laat Death Valley achter me en zonder dat ik het echt door heb zit ik ineens in Nevada. Zo ongemerkt als dat ging, is de entree van Las Vegas niet. Het is druk op de Strip.

Het duurt dan ook even voordat ik het parkeerterrein heb bereikt wat ik op internet gevonden heb. Er staan al meerdere campers dus ik hoef me niet echt druk te maken over de wegsleepregeling die op de bordjes staan. Bovendien zien de casino's het door de vingers, omdat ze graag hebben dat de mensen komen gokken. Ik draai snel wat te eten in elkaar, spring onder de douche en ben klaar voor een rondje Sin City.

Een stad met duidelijk een identiteits crisis. Zo sta je in Parijs.

Dan weer in New York.
Om de avond af te sluiten in Luxor, Egypte. Hier is het overigens erg rustig wat volgens mij vooral komt omdat dit een ouder deel van de Strip is. Toch is mij in een oog opslag duidelijk waar Derek Riggs, de tekenaar van de Iron Maiden kaften zijn inspiratie voor de Somewhere in Time hoes vandaan heeft gehaald.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us