Onderhoud wordt oponthoud

No Comments 419

Dag 1 Cupertino, California, USA

Vandaag kunnen we dan eindelijk beginnen met het onderhoud. We beginnen met de cardan as. Marianne werkt aan haar motor en ik aan de mijne. Totdat we het punt bereikt hebben waarop een extra handje wel makkelijk is. We halen dus maar eerst de achterbrug uit de motor van Marianne. Smeren de kruiskoppelingen en dan kan alles weer in elkaar. Het gaat allemaal verbazingwekkend soepel. Binnen no time heeft Marianne het cardan weer terug op zijn plek. Een klusje wat soms best wel even kan duren. En de nieuwe cardanmof gaat zonder problemen over de versnellingsbak. Juist bij een nieuwe kan dit nog wel eens een strijd op leveren omdat ze zo stug zijn.

Zodra de motor weer in elkaar zit halen we de brug uit mijn motor, zodat ik mijn cardan kan smeren. Daarbij ontdek ik dat mijn cardanmof helemaal gescheurd is. Wat de oorzaak zou kunnen zijn weet ik niet, maar er zit niets anders op dan de oude mof van Marianne te monteren. Terwijl ik daar mee bezig ben hoor ik een plof achter me. Het geluid komt van Marianne die haar nieuwe 12 volt aansluiting aan het testen is. Gelukkig is het slechts de USB plug die de geest gegeven heeft en niet haar mobiel die ze ook ingestoken had. Na inspectie van de kabel blijken plus en min verkeerd om te zitten.

Het terug bouwen van mijn achterbrug gaat een stuk minder soepel dan bij Marianne. De cardan-as laat zich minder eenvoudig op zijn plek vallen en als we de brug weer in de motor willen hangen zit de mof behoorlijk dwars. Het lukt mij niet om met mijn dikke vingers de moertjes van het cardan weer vast te zetten. Marianne schiet te hulp en krijgt uiteindelijk na veel gepiel het eerste moertje op zijn plek, waarna de andere 3 een stuk eenvoudiger gaan.

Nu alles weer op zijn plek hangt kan ik weer alleen mijn motor in elkaar zetten. Marianne begint ondertussen met het stellen van haar kleppen. Een klusje wat ze toch echt zelf zou moeten kunnen als ze alleen verder gaat. De grootste uitdaging die ze daarbij heeft is het, op de juiste stand zetten van de kleppen. Dit kan door middel van de kickstarter, maar dat vergt de nodige kracht. Het duurt dan ook een tijd voordat de juiste stand bereikt is en ze aan het stellen kan beginnen. Terwijl ik zelf met mijn motor bezig ben, vraagt Marianne of ik even naar haar motor kan kijken. De borgmoer wil niet meer vast. Ik pak het gereedschap, draai aan de stelschroef en de borgmoer en inderdaad de moer blijft doordraaien. Met de griptang probeer ik de moer van de schroef af te draaien maar ook dat geeft geen krimp. “Dat is niet goed! Daar ga je geen kant meer mee op.”, zeg ik. Ben die ondertussen op de hoogte is van het probleem, schakelt zijn netwerk in en komt al snel met twee namen van bedrijven die morgen open zouden moeten zijn en die ons zouden moeten kunnen helpen.

Omdat er verder weinig is wat we zelf nog kunnen doen, zie ik maar één oplossing. Ik loop naar de koelkast en pak drie biertjes. Ben die duidelijk met ons meevoelt, besluit ons 's avonds mee uit eten te nemen naar de Indier. Er worden verschillende dingen besteld en alles wordt gedeeld. Maar hoe we ook ons best doen om alles op te krijgen, het is gewoon te veel.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us