Een pakketje versturen

Grantsville, Utah, USA No Comments 511

Van Kaysville, Utah, USA naar Grantsville, Utah, USA

Omdat ook vandaag weer een drukke dag gaat worden hebben we om 6 uur de wekker gezet. Sander gaat tenten kijken op de laptop terwijl ik alvast alles inpak. Als de keus gemaakt is qua tent, nou ja 2 opties maar bij dezelfde winkel, gaan we op stap.

Halte 1 van de dag is de Walmart, zonder lunch kunnen we niet op stap gaan. Nu we een heleboel spullen dubbel hebben en nog niets van het overbodige naar huis gestuurd hebben hebben we een aardig ruimtegebrek op de motoren (en veel te veel gewicht op het achterwiel) en kunnen we dus steeds maar voor 1 maaltijd meenemen. Als we de winkel weer uitlopen zien we een Royal Endfield staan.

De volgende halte is de Backcountry waar Sander de 2 tenten heeft gezien. Ze halen beide tenten op uit het magazijn zodat Sander ze kan bekijken. Hij durft echter niet zo goed te vragen of hij ze mag opzetten en staat maar te dubben met beide pakketten in de handen. Na 15 minuten trekt hij toch maar de stoute schoenen aan en vraagt of hij ze mag opzetten, dat mag en hij begint met de Marmot op te zetten (de andere is dezelfde MSR als die ik gekocht heb). De Marmot wordt aan alle kanten bekeken. Toch ook maar de buitentent eroverheen doen en dat bekijken. Na lang dubben besluit Sander ook de MSR maar op te zetten om ze naast elkaar te zien. Er wordt gewikt en gewogen. De Marmot is oranje (Sander's lievelingskleur) en net iets groter van binnen, de MSR heeft een net wat betere afwerking bij de deur. Uiteindelijk, 1,5 uur nadat we de Backcountry in stapten stapt Sander met een MSR onder zijn arm de winkel weer uit, nu hebben we 3 tenten en dat betekent dat de Vango naar huis gaat.

Halte 3 is de Cabela's, een andere outdoor zaak die we volgens Kevin geweldig gaan vinden. Het begint er al goed, gratis overnachten op de parkeerplaats en picnictafels. Eerst maar even lunchen. We zien dat de zak met snackpack bruin is van binnen. Blijkbaar is een toetje kapot gegaan. Ik vind de verpakking met een scheur en besluit die dan maar bij de lunch te eten. Maar als ik hem open maak...

De scheur is duidelijk niet van net anders was het toetje niet zo beschimmeld. Deze gaat linea recta de prullenbak in.

De Cabela's is uiteindelijk nogal een domper. Ze hebben vooral veel geweren maar van de 3 leatherman dingen die ik zoek (en die ze op de site hebben staan) hebben ze er slechts 1. De andere 2 zijn wel in Reno te krijgen en ze zijn zo vriendelijk het filiaal daar te bellen zodat ze de spullen 5 dagen voor me apart houden. Ook Sander zijn tas hebben ze niet en die hebben ze ook niet in Reno. Dat is erg balen want het was de enige tas die we gevonden hadden met een bovensluiting zoals mijn Ortlieb en die niet 100 dollar of meer kostte.

Als volgende besluiten we langs de post te rijden om te informeren wat een pakket naar Nederland sturen kost. We hebben al uitgezocht dat de USPS het goedkoopste lijkt te zijn en omdat het ons niet uitmaakt wanneer het daar aankomt doet leverduur er ook niet toe. De prijzen zijn niet misselijk, 90 dollar voor 20 pound en 120 voor 30 pound. De afmetingen mogen wel reuze zijn dus dat is wel makkelijk. We gaan weer naar de Walmart om een doos en tape te kopen. Daarmee gaan we terug naar het postkantoor en buiten gooien we eerst alles in de doos wat terug moet. Even wegen leert dat de doos 29 pound weegt. Als ik erna de spullen die eventueel hier in de prullenbak kunnen verdwijnen eruit haal kom ik alsnog op 23 pound uit. Voor die paar dollar verschil besluiten we maar alles te versturen. We pakken de doos iets netter in, tapen hem goed dicht en gaan weer het postkantoor in. We vullen het douane formulier in (waarde 0 dollar want we willen geen invoer rechten betalen over de spullen die we vanuit Nederland mee naar Amerika hebben genomen) en 115 dollar lichter stappen we het postkantoor weer uit.

Omdat het ondertussen al 17:30 is gaan we weer voor fast food. De Burger King deze keer waar we allebei een hamburger weg werken en dan weer op de motor stappen voor nog 80 km rijden. Het ritje voert ons naar Grantsville. Garmin laat ons weer op een gravel spoor afslaan waarvan ik zoiets heb tuurlijk, ik zoek wel een andere ingang. Sander slaat echter wel af het pad op dus ik keer maar om. We hobbelen over de dikke stenen en kuilen richting de camping. Het pad wordt steeds slechter, dat gecombineerd met mijn hekel aan dikke stenen om over te rijden en het extra gewicht op mijn achterwiel waarop we de schokdemper nog niet hebben aangepast zorgt ervoor dat ik op een gegeven moment maar moet gaan staan op mijn stepjes om nog vooruit te komen. Als we de ingang van de camping bereiken zien we een mooie asfalt weg van de andere kant komen. Die weg pakken we morgen!

De duisternis valt al dus snel zetten we de tent op, dat is vooral voor Sander nog even lastig omdat het dus een nieuwe tent is en hij ook nog scheerlijnen aan het ding moet maken. Als ik klaar ben met mijn tent help ik dus met de zijne en zo zijn we toch nog best snel opgezet. We werpen nog even een blik op de kaart voor de rit voor morgen maar besluiten dan al snel onze tentjes in te kruipen.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us