Diesel

Rapid City, South Dakota, USA No Comments 443

Van Theodore Roosevelt National Park, North Dakota, USA naar Rapid City, South Dakota, USA

Ik kijk op mijn horloge en schiet overeind 7:30! Tijd om op te staan! En dat terwijl het nog zo koud is. Het zonnetje is wel al bijna boven de heuvel uit gekomen dus zometeen wordt het vast warmer.

Als we klaar zijn met ontbijten is de tent nog niets droger geworden, de zon mag dan wel schijnen, erg veel droogkracht heeft deze nog niet. We besluiten de binnentent er toch maar in te laten want vanmiddag is het vast wel weer warm en dan is de tent zo droog.

We trekken weer verder naar het zuiden over de rechte wegen van North Dakota.

Omdat het rijden best eentonig is hebben we wederom beide een muziekje op gezet en zo vliegen de miles voorbij.

In Bowman moeten we even stoppen om te tanken. We stoppen bij het tankstation en ik vlieg eerst naar binnen om te plassen. Als ik even later weer buiten komt staat Sander al klaar bij de motoren. Ik denk nog even dat ik zo traag ben dat hij al klaar is met tanken maar nee hoor. Een klein probleempje zegt hij, Sander heeft 0.277 gallon (iets meer dan een liter) diesel in mijn motor gegooid. Nu is Amerika ook lekker verwarrend want de groene greep is hier diesel en niet benzine. En deze keer is Sander er dus ingetrapt en heeft op de automatische piloot de groene gepakt. Pas toen hij diesel stond te knoeien rook hij dat het niet klopte. Nu weten we dat diesel in een benzine motor of benzine in een diesel motor een absolute no go is, en dat het andersom niet veel kwaad kan als je het maar goed verdunt. Probleem is echter dat we niet meer weten hoe om dit nu zit. We nemen het zekere voor het onzekere en besluiten de hele tank leeg te laten lopen en het benzine / diesel mengsel wat er in zit (waarschijnlijk 6 liter benzine en 1 liter diesel) weg te gooien. Ik loop de winkel weer in en krijg een emmer. Tappen maar.

Het duurt een eeuwigheid voor we de tank helemaal leeg hebben. De eigenaar van de winkel neemt de emmer van ons over en brengt hem naar een dump station. Wij gooien in de tussentijd de motoren weer vol, deze keer met benzine.

Na nog eens 15 mile belanden we in South Dakota.

Afgezien van het bord merk je geen enkel verschil tussen beide staten, de weg gaat net zo recht weer door naar het zuiden.
We proberen te stoppen bij het geografisch midden van de USA maar kunnen op het punt waar Garmin zegt dat het is niets vinden. Als we 20 mile verderop stoppen in het eerste dorpje om de visitor center te bezoeken ontdekken we waarom.
Vast veel makkelijker om het punt midden in een dorp te hebben liggen....

We zakken nog iets zuidelijker af naar Spearfish. Vanaf daar nemen we niet de kortste weg naar Rapid City maar een scenic route. De Spearfish Canyon route.

Omdat het zo een toeristische route is, is de maximum snelheid omlaag gebracht naar 35 miles per uur (56 km per uur) voeg daar een reeks voorliggers aan toe die niet gewend zijn bochten te rijden en dan is de lol er snel af. De omgeving is mooi maar we gaan zo langzaam! We zijn dan ook blij als de doorgetrokken streep een onderbroken streep wordt en we een paar auto's kunnen inhalen. Vanaf nu kunnen we sightseeen en leuke bochten maken!
Bij een watervalletje moeten we toch echt even omkeren en stoppen, het watervalletje is mooi maar meneer die in het water zit te vissen helemaal!
Volgens Sander zat hij te slapen en maken we hem wakker als we onze motoren weer starten om weg te rijden...

Een het eind van de canyon route besluiten we om een kleine weg naar Rapid City te nemen in plaats van de hoofdweg. Die is misschien wat rustiger. Volgens de kaart is de weg geasfalteerd maar waar Garmin zegt ga hier links af ligt toch echt gravel. Het blijkt weer een gevalletje te zijn van Garmin weet een afkorting. Want na 3 km komen we alsnog op de Nemo Road richting Nemo en die is wel geasfalteerd. We vinden Nemo en passeren het dorpje zonder clownvisjes te zien. Wel zien we erna 2 motorrijders voor ons. Nou ja een harley rijder en een driewieler. Helaas zijn beide ook niet gewend om een bocht te nemen dus we sukkelen richting Rapid City.

Eenmaal in Rapid City aanbeland gaan we nog even op USB kabel jacht voor onze Garmins. Dat is echter wederom een kansloze missie. Het enige wat hier verkocht wordt is micro USB naar USB. Mini USB daar doen ze niet meer aan. Als ik een verkoper vraag waar het dan wel te krijgen is zegt hij online, verder zou hij het ook niet weten. We besluiten dan ook maar de zoektocht te staken en vanavond online te gaan zoeken naar de kabels, die kunnen we dan naar Salt Lake City laten sturen want daar hebben we reeds een slaapplek geregeld bij iemand in de tuin. We rijden dus maar naar de camping, zetten de tent te drogen en maken een creatieve avondmaal van blikken chili met tortilla's. Ik vind het niet echt geweldig omdat ik al helemaal niet van chili houd. Sander vindt de chili wel lekker maar geeft ook toe dat de combinatie met tortilla's niet ons beste idee was. Toch is de maag weer gevuld dus halen we de laptop er maar bij en gaan we zoeken naar onze USB kabels. Die blijken gewoon via Walmart te krijgen te zijn. In de winkel hebben ze die niet, dat hebben we al meermalen geconstateerd, maar blijkbaar kun je ze wel online bestellen en afhalen in de winkel. Een prima oplossing voor ons. We bestellen dus 2 kabels, geven aan ze in Salt Lake te willen ophalen en moeten nu maar afwachten of onze oplossing van de kabels gaat werken.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us