Pracht en praal

Waitabit Creek Recreational Area, Canada No Comments 446

Van Lasalle Lake, Canada naar Waitabit Creek Recreational Area, Canada

Na diverse buien de afgelopen nacht is het in de ochtend wel weer droog. We kunnen buiten ontbijten maar doen dit toch maar in onze regenkleding want wederom is het verschrikkelijk koud. We moeten meermalen op onze vingers blazen en met onze voeten stampen om het bloed een beetje rond te krijgen. We treuzelen dan ook niet al te lang en vertrekken snel.

De lucht is mooi blauw en dat komt echt perfect uit, we willen namelijk vandaag Nationaal Park Jasper bezoeken. Al voordat we daar zijn wordt de omgeving nog bergachtiger en dat levert fraaie beelden op.

Rond lunchtijd komen we aan bij Jasper, helaas slaat dan ook het weer om en begint het te regenen. Dit gebeurd hier blijkbaar vaker want we zijn al een bord gepasseerd met daarop: 'Pas op in deze bergachtige gebieden kan het weer zo omslaan.' Maar ja moest het dan echt meteen gaan regenen?

We kopen 2 entree bewijzen voor het nationale park en ik frot ze maar even in mijn tanktas, een papieren kaartje kopen buiten aan een soort tolhokje in de regen dat is niet echt heel handig. Daarna kunnen we Jasper in om te gaan tanken. We willen in het dorpje ook lunchen maar omdat het nog altijd flink regent besluiten we eerst een stuk naar het zuiden te rijden. Bij het tankstation krijg ik wel de mogelijkheid om ons entree bewijs goed op te ruimen.

We rijden het Nationale Park in en na nog geen kilometer staat er weer een tolhuisje om kaartjes te kopen, blijkbaar voor het verkeer van de andere kant. Het is nu wel even droog maar ik heb weinig behoefte aan mijn doorweekte handschoenen uit te trekken om het kaartje te laten zien. Gelukkig accepteert het meisje in het tolhuisje mijn verklaring dat ik daarnet om de hoek al een kaartje gekocht heb en mogen we doorrijden zonder dat ik het hoef te laten zien.

Al snel blijkt dat de regen ook van noord naar zuid trekt net als wij. Als wij willen stoppen worden we meteen ingehaald door de bui. We moeten dus een half uur doorrijden willen we eindelijk ver genoeg voor de bui uit zijn om te kunnen lunchen.

Daarna vervolgen we onze weg, een voornamelijk stijgende weg langs en door de bergen.
Terwijl we verder stijgen neemt de temperatuur ook af. Het zonnetje schijnt ondertussen wel weer maar we zien overal om ons heen sneeuw.
Niet veel later komen we aan op het hoogste punt, ruim 2000 meter boven zeeniveau. Als we stoppen merken we dat het hier niet miezert maar sneeuwt!
Geen plek om al te lang te blijven dus maar snel een foto maken en zorgen dat we weer gaan dalen.

Dat dalen zit er niet erg snel in. Er komen wel een paar mooie haarspeldbochten maar dan gaat het weer net zo vrolijk berg op.

Het is dan ook lastig om hier een slaapplek te vinden want als het op 700 meter hoogte al zo verschrikkelijk koud is in de ochtend, wat zal het dan niet zijn op 1600 meter? We rijden dus nog maar even een stukje verder.
En dan zijn we al weer aan de andere kant van de weg aangekomen bij Lake Louis.
Je kunt nog een stuk verder naar Banff maar omdat wij naar Vancouver moeten verlaten we hier de weg die de twee nationale parken verbind en daan we weer naar het westen toe.

We besluiten door te rijden tot we in ieder geval onder de 1000 meter gezakt zijn. Maar nog altijd dalen we niet heel snel, het wordt later en later. Uiteindelijk belanden we in Golden onder de 1000 meter en zoeken we daar een camping op.

Die blijkt echter belachelijk duur te zijn, zo duur dat wij besluiten maar weer op de motor te stappen en nog een stukje te rijden al is het ondertussen al 18 uur. Zo een 30 kilometer ten westen van Golden vinden we de Waitabit Creek Provincial Park. Het is dat deze op de kaart staat die we bij de camping in Golden hebben gekregen want anders hadden we hem nooit gevonden. Nu volgen we het gravel pad tot we een kamper zien. We zoeken een picnictafel uit en gaan snel aan de slag want nu we nog eens 400 km naar het zuiden zijn gereden wordt het nog eerder donker en daarbij zie ik ook een dreigende grijze lucht.

We redden het deze keer om te kunnen eten zonder de tent in te hoeven vluchten. Pas als de tent ingericht is en de afwas staat te drogen begint het te spetteren. Snel drogen we de afwas af en ruimen die op en duiken dan onze tent in, ondertussen is het ook stik donker dus buiten was er toch niet veel meer te beleven. Het is echter pas 20:30 een mooi tijdstip om eens alle foto's uit te zoeken die we vandaag gemaakt hebben en eens te bekijken waar we morgen heen kunnen gaan.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us