Dempster highway deel 3

Dawson City, Canada 0 Comments 386

Van Rock River Campground, Canada naar Dawson City, Canada

Het is veel minder koud geweest vannacht, of lijkt dit maar omdat we deze keer alle touwtjes van de slaapzak hebben aangetrokken? In ieder geval hoeven we deze keer niet alle lagen kleren aan te trekken om de tent op te ruimen. De vrouw die ook hierbinnen sliep is ook wakker geworden door onze wekker en is ook bezig met opruimen. Als wij ons alleen wanen laat Sander een harde scheet, maar net op het moment dat de vrouw weer naar binnen stapt. Oeps zegt Sander, oh never mind zegt de vrouw, I also have a man at home! Ik kan er niets aan doen en moet hard lachen om deze gevatte opmerking, een goed begin van de dag!

Het lijkt erop dat het vannacht wel wat geregend heeft maar nu is de lucht weer overwegend blauw. Eens kijken hoe de Dempster er vandaag bij ligt. We nemen afscheid van de 2 vrouwen (die ook naar Dawson gaan) en vertrekken.

De weg is niet glad, wel nog een beetje vochtig maar niet genoeg om het geheel in een modderbad te veranderen. We kunnen dan ook met een aardig tempo koers zetten richting het zuiden. Binnen het uur zijn we bij de poolcirkel, totaal teller van aantal rendieren dat we gespot hebben boven de poolcirkel: 0. Dat was in Noorwegen wel anders!
We hebben begrepen dat de dieren hier in de zomer naar het Noorden trekken, de reden dat we ze hier niet zien is waarschijnlijk omdat hier veel meer noorden is dan in Noorwegen. We mogen dus van geluk spreken dat we op onze reis wel al 2 rendieren gezien hebben.

Op het volgende stuk moet ik opeens naar reserve. Wat is dit nu? 310 km en naar reserve? Dat is normaal 350. Het gevolg hiervan is dat ik bij 350 km stil sta. Ik zet de tweede reserve open maar dat brengt niets, de motor slaat af en het is over. Terwijl we de 2 liter reserve erin staan te gooien plus het beetje dat nog in de fles voor ons kooktoestel zit ontdekt Sander dat mijn carborateur staat te lekken. Dat is niet best, zal ik zoveel benzine verloren zijn? En als dat het geval is, haal ik dan Eagle Plains, het eerste tankstation, met maar 2 liter reserve? Sander maakt het vlotter bakje schoon en we gaan een poging wagen.

Eigenlijk durf ik nu niet meer te stoppen, de motor starten dat kost weer extra benzine. En uiteraard zul je dan altijd zien, dan kom je 'wild' tegen.

Het is een moeder en kind eland. Onze eerste elanden! Ook deze zijn weer enorm op hun hoede, dichterbij kunnen we niet komen. We maken eerst deze foto's proberen dan een meter of 10 naar voren te rijden maar de elanden duiken snel het bos in. Als ze 25 meter het bos in zijn zie je ze al niet meer, en dat terwijl het een afgebrand bos is en er enkel zwarte stokken staan.

Ik haal Eagle Plains gelukkig prima. Daar aangekomen gooien we eerst de motoren en de jerrycan weer vol. In mijn motor gaat 22 liter, in die van Sander 27. Tel bij mijn motor de 2 liter reserve op die we erin hebben gegooid dan kom je op 24 liter verbruik, dat tegen de 27 van Sander is heel normaal hij verbruikt altijd iets meer. De carborateur lekt nu ook niet meer dus misschien was het een gevalltje kou, drukverschil of gewoon een paar druppels die verkeerd zaten. Voorlopige conclusie is dat Inuvik gewoon erg slechte benzine heeft (en dat voor 1,67 per liter!). Deze hypothese testen we op het volgende stuk want het eerst volgende tankstation ligt weer op 370 km van hier. Bij het tankstation komen we ook weer de 2 vrouwen tegen. Wij vertellen van onze benzine nood en ze moeten lachen, wij vinden het al opwindend dat we net koffie hebben gedronken in het hotel hier zeggen ze, jullie maken echt wel het een en ander mee. Wij beamen dat en nemen voor de tweede keer afscheid, we zullen ze onderweg nog wel een keer tegenkomen.

Ook richting het zuiden is het uitzicht op de Dempster prachtig, misschien nog wel mooier omdat je nu veel langer uitkijkt op de bergen om je heen.

Met een prima weg om op te rijden kunnen we volop genieten van al het moois om ons heen. We besluiten dat we willen lunchen bij de Red Creek, die vonden we op de heenweg best mooi. Maar waar is die Red Creek ook alweer? Het is 11:15 en ik heb al honger, ik weet dat het nog een stukje rijden is dus dat moet goed uitkomen. Het wordt 12 uur en het water is nog altijd helder, 12:15 en helder water. Om 12:45 hebben we hem eindelijk gevonden. We zetten de motoren neer, pakken snel het brood en beleg en willen net beginnen te eten als het begint te regenen.
Snel proppen we de 2 boterhammen die we gesmeerd hadden naar binnen dan trekken we de regenkleding aan. Dat gaat bepaald niet soepel, we voelden ons al Michelin poppetjes met 2 shirts een verwarmde jas, protectie vest en motorjas. Een regenjas hierover heen aantrekken is een aardig geworstel. Als de missie eindelijk geslaagd is is de regen al bijna voorbij. Toch rijden we even 20 km verder om daar onder een blauwe lucht verder te lunchen.

Uiteindelijk moeten we nog een stop maken, met nog 50 km tot de kruising ben ik er een beetje klaar mee. Mijn kont doet zeer. Als je 90 over een gravel pad rijdt kun je niet echt lekker water drinken (daarvoor moet je helm helemaal open en met die rondvliegende steentjes is dat geen pretje) en ik lust ook wel een snoepje. Tijd voor nog een pauze dus.

We maken van de nood een deugd en ruimen meteen onze regenkleding weer op daarna zet ik een muziekje aan en kunnen we weer verder.

Op de kruising gooien we even 2 liter benzine in mijn motor. Ik heb de kruising gehaald op de reserve, na 350 km moest ik op reserve en dat is heel normaal, niets aan de hand dus. Maar Dawson is nog 40 km en dat is iets teveel van het goede. In het dorp is wel de benzine 3 cent goedkoper per liter dus zullen we daar de motoren helemaal vullen. Onderweg naar Dawson bezoeken we nog de foto spots om goudzoek machines te bekijken maar die vallen erg tegen. En dan rond 16:30 zijn we er, Dawson City, we are back!

Deze keer willen we bij de Gold Rush RV park gaan staan. We rijden er heen maar zien meteen al het bord No vacancies. Ik vraag toch maar even of er een tent bij past maar dat is een nee. Ze verwijzen ons door naar de hostel, daar is ook een campground. Daarvoor moet je wel met de gratis ferry de Yukon river over. We besluiten dan maar eerst boodschappen te doen en daarna gaan we met de ferry over.
Bij de hostel aangekomen vertelt de man dat kamperen kan, maar 20 dollar per nacht kost en dat hij geen douhe heeft (wel een sauna). Aangezien wij helemaal onder het stof en de blub van de Dempster zitten keren we om en nemen we de ferry weer terug. Wij gaan terug naar Bonanza, net buiten het dorp. Hier stonden we de vorige keer ook en we weten dat daar wel douches zijn. Als ik de tweede keer de ferry op rijd blijf ik met mijn tas hangen achter de prullenbak en val ik met motor en al om. Goed gedaan Marianne! De man van de ferry schiet me te hulp en samen met Sander tillen we de motor weer op. Dan kunnen ook de autos erop en gaan we weer naar de overkant.

Bij Bonanza zijn ook nog maar een paar plekken. Ondertussen weten we waarom, het is festival weekend, het drukste weekend in Dawson. Wij kiezen een van de laatste plekken uit en weten van een andere vrije plek een picnic tafel te ritselen. Die sjouwen we de halve camping over naar onze plek en dan gaan we eerst maar eens eten. Het is alweer 19 uur en we hebben honger. Deze keer maken we zelf kipburgers, met een tomaatje, een uitje en een plakje cheddar is het genieten geblazen, het wordt wel een grote knoeiboel maar goed, douchen moesten we toch al.

Na het eten zetten we de tent neer, gooien alle spullen erin en dan springen we onder de douche. Heerlijk warm zei de vrouw naast ons. Nou misschien om 18 uur maar om 21 uur is blijkbaar het warme water op. Negen minuten later zijn we misschien wel schoon maar ook door en door koud. Een koude douche, ik vind het echt verschrikkelijk! Als we willen klagen blijkt de receptie al dicht, dan maar ons warme bedje in, we zijn ook doodop dus dat is niet echt een straf.

Terwijl Sander enkel gaat liggen (nee ik ga niet slapen echt niet!! 5 minuten later geronk naast je) zit ik met de grote puzzeltocht van foto's uitzoeken, welke zijn in welke provincie genomen? Gisteren hadden we dat niet gedaan dus nu moet ik nog proberen uit te dokteren wat Yukon was en wat Northwest Territories. Als ik dat gedaan heb en het verhaal van gisteren heb geschreven is het al 23 uur. Dat van vandaag komt morgen wel. Ik zet de laptop uit en val ook binnen no time in slaap.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us