Dempster highway deel 1

Rock River Campground, Canada No Comments 423

Van Dawson City, Canada naar Rock River Campground, Canada

De lucht is blauw en dat maakt ons erg blij. Zal de Dempster Highway dan goed te doen zijn? Omdat we het gisteren best koud hadden halen we onze ice breaker tevoorschijn. Maar de lucht is zo mooi blauw, de gerbin (verwarmde) jassen en de wintervoering van onze broeken laten we nog even ingepakt. We ruimen de rest ook op en gaan op pad.

Halte 1 is de overkant van de straat eerst even tanken. Naast benzine en diesel kun je hier ook race fuel tanken en satellite?

Halte 2 is 40 km verderop, de kruising van de Dempster, daar vullen we de motoren nog een keer af om het volgende tankstation, 370 km verderop, makkelijk te halen. Dan slaan we af en kan het feest beginnen.
De Dempster highway is de meest noordelijke weg van Canada, niet van Amerika want dat is de Dalton highway in Alaska. Maar omdat iedereen ons vertelt dat de Dempster veel mooier is nemen wij deze weg. Met highway moet je niet denken aan een snelweg, beide highways zijn gravel en de verhalen over de kwaliteit van de weg lopen uiteen van dramatisch slecht tot de beste gravel weg ooit gereden. Het zal liggen aan je ervaringen op gravel en het weer.

Op 60 km van de kruising begint Tombstone provincial park, tot hier is ons verteld is de weg het beste. Die 60 km hebben we zo afgelegd op de harde, kuil vrije grond. Met een gangetje van rond de 70 zijn we daar binnen een uur. En wat is de omgeving al schitterend.

Ondertussen hebben we wel al aardige spijt van onze beslissing om de wintervoering en gerbin ingepakt te laten.

We zijn tot op het bot verkleumd als we bij kilometer 74 de eerste view spot op rijden. We stappen bibberend af en keuren de omgeving geen blik waardig. Ik knoop met verkleumde vingers de Ortlieb los, maak de zijtas open, ruk alles eruit om bij de onderste kleding tas te komen en haal onze dikke sokken, wintervoering en Gerbin tevoorschijn. Omdat we flink in de wind staan hier krijgen we het met de minuut kouder. We zoeken beschutting achter een flinke steen en daar, zonder ook maar onze helm af te zetten helpen we elkaar om eerst de winterbroek en sokken aan te trekken.

Voor de verwarmde jassen moeten we wel alsnog de helm af zetten maar daarna is het snel weer helm op, die fungeert als muts.

Met de jassen op standje tosti rijden we verder. Als we het niet snel warm gaan krijgen moeten we overwegen terug te keren naar Dawson City, nog ruim 650 km kouwkleumen en daarna weer 725 terug daar hebben we geen trek in.

De jassen doen echter goed hun werk, we rijden nog een kilometer of 60 en stoppen dan voor de lunch.

Nu begrijpen we hoe de indianen dans ontstaan is. Stilstaan bij deze temperaturen is onmogelijk, wij staan nu net zo hakkerig te springen als de indianen doen! Die hadden het dus ook gewoon koud! Snel werken we onze broodjes weg en sluiten dan de jassen weer aan, rijden is een stuk aangenamer dan stilstaan!

De volgende bezienswaardigheid is de Red Creek.

Het water en de stenen zijn hier zo rood geworden door de ijzer die in de grond zit. We stappen niet eens af van de motor maar bekijken, met draaiende motor, de rivier en rijden dan weer verder.

De volgende halte is na 370 km het tankstation van Eagle Plains. Tot nu toe gaat de weg grotendeels zonder problemen. Pas 1 keer zijn we een grader tegengekomen die wel al een laag aarde had gestort maar nog niets had plat gereden, daar was het even wiebelen geblazen. Verder is de weg vaak erg goed alleen soms veel kuilen die we dan wel prima kunnen ontwijken met de motor maar die ons wel vaart laten minderen.

Bij de poolcirkel stoppen we weer. Tijd voor een foto.

Tot op heden hebben we nog 0 beesten gespot (zelfs geen eekhoorn) en pas 4 motorrijders (die gingen in de andere richting), maar terwijl we hier staan komt er een motor aan, en niet zomaar eentje, een BMW R80G/S!
De eigenaar is al net zo enthousiast als wij, die zie je hier niet veel. Hij is Canadees en doet ook een rondje Canada en US. Hij is al bij Inuvik geweest en wil vandaag nog naar Dawson City. Hij vertelt ons dat de weg bijna in ideale staat is met 2 dagen geleden regen en sindsdien droog. Vanaf Fort Mc Pherson zegt hij, is het helemaal perfect, daar kun je gewoon 120 knallen. Dat zijn we niet van plan maar dat de weg in goede staat is, is goed te horen. Over het dorp Fort Mc Pherson zelf is hij minder enthousiast, hij is daar gewaarschuwd voor de jongeren in het dorp, dat schijnt een stel vandalen te zijn die uit verveling het vervoer van toeristen slopen. Dat is geen goed nieuws want wij hadden juist gedacht daar te gaan overnachten.

Na een half uurtje verhalen uitwisselen begin ik weer te bibberen van de kou, tijd om door te gaan. Omdat het nu ook al 18 uur is lijkt Fort Mc Pherson iets te ver van het goede. Als we dan ook een half uur later een camping zien rijden we er meteen op. We rijden meteen door naar de shelter daar is een houtkacheltje, hout erin, vuurtje aan en eten maken en dan ook maar de tent in de shelter opzetten, zo hebben we nog meer warmte en misschien ook mnder last van beren.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us