Niagara falls, wat een water

Bayham, Canada 0 Comments 821

Van Youngstown, USA naar Bayham, Canada

Wat een onweer was dat vannacht! Het begon eerst te hozen en te flitsen met wat gerommel in de verte en opeens is het flits boem! De knal is zo hard dat we beide ineen krimpen. We speuren vanuit de tent om ons heen, wat staat er in lichterlaaie want die was echt in de buurt. We zien geen lichtbron om ons heen dus wachten we in angst en beven de regen af, gelukkig blijft het bij deze ene knal en trekt het onweer snel verder.

Hierna zijn we om 6 uur weer wakker, we willen vroeg bij de watervallen zijn dus erg slecht is het niet, we staan maar op en gaan buiten kijken. De motoren staan er nog, de boom naast ons staat er nog, maar nog geen 25 meter verderop hangt er een tak half in de boom. Terwijl wij zitten te ontbijten valt de tak helemaal uit de boom en met een doffe plof beland hij op het gras, het slahtoffer van de onweer waarschijnlijk, gelukkig had niemand zijn tent er onder opgezet.

We volgen de aanwijzingen naar Niagara Falls, nou ja die ene aanwijzing die bij de camping staat, daarna houden de borden op, waardeloos dus. We zoeken ons rot naar de juiste parking, want voor de officiele hebben we gratis toegang kaarten gekregen gisteren op de camping. Als we de parking eindelijk gevonden hebben (door een busje met toeristen te volgen) parkeren we en trekken we snel weer onze motor kleren uit, die gaan in de packsafes op de motor en dan kunnen we beginnen aan de rondwandeling.

Eerst maar even een klein rondje ter inventarisatie. Vanaf de paden zie je alleen niet zo veel dus daar zijn we al snel klaar mee. Na een kort overleg zijn we het eens, we kopen kaartjes voor the Maid of the Mist. Dan kunnen we met de boot de watervallen in en ook naar de uitzichttoren en een wandelroute doen. Omdat het nog zo vroeg is zijn er amper rijen, dus nog geen 2 minuten later staan we het uitzicht te bewonderen.

Laten we doorgaan naar de boot, nu is het nog relatief rustig. Wederom hebben we mazzel, de boot vaart net weg als wij aan komen lopen, dat betekent dat wij als eerste de volgende op kunnen.We bereiden ons voor.
En dan zoeken we snel een mooi plekje, boven, voor op de punt. We are the king of the waterfalls. Hier blijven we misschien ook wel droog zo half onder de stuurhut zeg ik nog. Dat blijkt een illusie, onze blauwe vuilniszakken bollen aan alle kanten op als we de horseshoefall invaren, en Sander houdt de zijne niet dicht, dus het water gaat zo via zijn kraag zijn regenzak in. We hebben de grootste lol om de zakken uit ons zicht te houden, de camera lens droog te wrijven (kansloze bezigheid), het water uit onze ogen te wrijven zodat we zelf wat zien en dan begint dat circus weer van voor af aan. Eindresultaat is een drijf natte Sander, en ik heb enkel doorweekte haren.
Gelukkig is het alweer heerlijk warm dus een probleem is dit alles niet.

Als de boot weer aangelegd heeft en wij aan wal staan drogen we eerst de camera, en daarna gaan we het nagelegen wandelpad op.Door vlagen van sproei van de waterval lopen we naar de diverse uitzichtpunten, naast de waterval valt hier een hele mooie regenboog te bekijken, die zagen we van de boot af ook al een keer en soms zie je hem zelfs helemaal rond gaan.

Nog natter als na de boot dalen we weer af, laten we naar de zon gaan en echt gaan opdrogen, die waterval aan Amerikaanse zijde hebben we nu wel gezien.

In de zon raadplegen we de kaart, er is nog een pad naar de horseshoefalls, laten we daar heen lopen en die van dichtbij bekijken. Nu zitten we wel weer boven op de watervallen dus je kunt enkel de dieptje in kijken.Vanuit de andere kant heb je wel weer een aardig uitzicht over de American falls.

Nu zijn we er echt wel klaar mee, het is 12:30, de maag knort weer eens. En een klein probleempje we hebben geen brood meer, dat wilden we aan Canadese kant kopen omdat die teninste brood hebben zonder een pak toegevoegd suiker. Dat is nu even niet handig, we besluiten even snel het restje chips wat we hebben op te eten zodat we niet omvallen van de honger en dan gaan we op pad. De supermarkt in Canada is op 8 km afstand, dat halen we wel, we stellen de navigatie in zodat hij niet de hoofdgrens die naast de waterval ligt pakt maar een kleinere en rijden weg. Bij de andere brug aangekomen blijkt die enkel toegankelijk te zijn voor mensen met een Nexus tol abonnement, dat hebben we niet, omkeren dus, we gaan terug naar de hoofdgrens en daar blijkt de file nu net even weg te zijn, we kunnen meteen door de tol en hebben maar 2 autos voor ons bij de grens.

Na de grens rijden we meteen naar de Sobey's, blijkt dan dat ze daar onze big-bag-of-rolls niet hebben. We lopen 3 rondjes over de broodafdeling en besluiten dan maar witte broodjes mee te nemen, alles is beter dan die zoete Armerikaanse broden (die ze uiteraard ook hier verkopen). Omdat de honger iets is weggezakt rijden we door naar de toerist info nog geen 3 km verderop, daar lunchen we in het gras en halen we meteen weer de kaart en campinggids van Ontario. We kiezen een camping uit op 30 km met een fallback op 100 km van hier.

Die op 30 km blijkt een resort te zijn, ver boven budget dus, dan maar doorrijden naar de verdere, we hebben de GPS coordinaten al ingesteld en gaan op pad. De weg is lang en recht, we zijn dan ook blij als Garmin zegt bestemming bereikt, niet voor lang want hier is niets. We pakken de gids erbij en kloppen de postcode en huisnummer in, 4 km hier vandaan, zucht, we stappen weer op en rijden daar heen. Weer niets. Uiteindelijk vragen we het maar aan iemand die zijn gras aan het maaien is. Wat blijkt? Wij hadden een rondje gereden op Red Oak Home Park en zoeken de Red Oak Travel Park, we hadden bij het Home Park gewoon de hoofdweg opgemoeten en 100 meter door moeten rijden! Snel rijden we terug en stoppen bij de poort. Er is niemand. Een vrouw zegt dat ik bij het huis moet aankloppen de vrouw van zou dan opendoen en haar man bellen. Ik klop en klop, geen reactie. Na 5 minuten wil ik het opgeven, gelukkig komt dan net de man zelf aanrijden in zijn golf kar. We krijgen een plekje toegewezen en de WiFi code. Nu snel de tent neerzetten, eten maken, douchen en dan kunnen we eindelijk een keer onze blog bijwerken, dat mag ook wel want we lopen al een week achter. In Amerika lukt het ons maar niet om internet op de campings te vinden (komt omdat we naar State Parks gaan en niet naar 'gewone campings' maar een gewone camping kost hier rond de 50 dollar per dag en dat hebben we er gewoon niet voor over).

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us