USA

Berlin, USA No Comments 682

Van Quebec, Canada naar Berlin, USA

We hebben besloten onze plannen om te gooien, in plaats van enkel naar het oosten te rijden naar Alaska gaan we een beetje zigzaggend naar Alaska. Dit om de afstanden tusssen de bezienswaardigheden te verkleinen. Daarom gaan we vandaag naar de USA.

Als ontbijt hebben we de resterende kwart van de watermeloen, voorlopig kunnen we echt geen watermeloen meer zien! Daarna zijn we klaar voor vertrek, het is pas 8 uur en we bellen Marc dan ook uit zijn bed om afscheid te nemen.

Zodra we over de rivier zijn, Quebec City uit, stoppen we bij de Canadian Tire. Zo een grote winkel hebben we nog niet gehad! Maar helaas mag het niet baten, ze hebben geen muskietentent, wel pack-sacks en daarvan nemen we er nog maar eens 2 mee.

Het eerste stuk volgen we snelweg, tot die ophoud en we dus over de hoofdweg verder gaan. Zo komen we al redelijk snel in de buurt van de Amerikaanse grens. Bij de laatste grote stad zien we nog een Canadian Tire, nog een poging dan.We willen al bijna de zaak verlaten als mijn oog op een grote tas valt. Hier is de combo!

De combo bestaat uit een 4 persoons tent (waar je net met zijn 2-en in kan) 2 slaapzakken en de muskietentent. Maar omdat het een uitverkoop artikel is is dit de goedkoopste manier van de muskietentent kopen en daarbij de enige manier om een tentje te bemachtigen van 7 bij 7 foot, de losse die ze verkopen zijn allemaal veel groter (9 bij 13 of 12 bij 12). We kopen dus maar de hele set en gaan op het parkeerterrein de bagage omgooien. Kan ik meteen even de gekochte groente en vlees verstoppen in de ortlieb omdat we niet weten hoe leuk ze dat bij de grens gaan vinden. Sander zijn tent gaat bij mij achterop erbij en hij krijgt de gekochte combo, die zak weegt wel bijna 10 kg dus dat is een aardige load extra.
Het plan is de set mee te nemen de grens over, in verband met de belastingteruggave, en dan de tent en de slaapzakken weg te geven.

Volgeladen vervolgen we onze weg richting de grens. We vinden nog een mooie picnic plek voor de lunch met een uitzichttoren over het meer.

Dus stoppen we om te lunchen en beklimmen we de toren om over het meer uit te kijken. Daarna is de volgende halte de grens. Eerst loop ik naar de douane van Canada, invoerbelasting teruggave? Nee mevrouw dat doen we al jaren niet meer. Blijkbaar kan dat dus alleen nog maar als je via het vliegveld Canada verlaat. Jammer maar wel enigszins te begrijpen. Dan maar aankloppen aan USA zijde. Ik rijd naar het hokje geef mijn paspoort en motorpapieren, beantwoord de vragen over nationaliteit en waar ik vandaan kom en daarna zijn we al klaar. Geen controle, helemaal niets. Ook geen stempel trouwens in ons paspoort want de stempel die we in Philadelphia kregen is pas 3 weken oud.

Nu we toegelaten zijn in het nieuwe land pauzeren we even om de kilometer tellers op miles te zetten. Daarna is het gewoon weer verder rijden, Ondanks het feit we volgens de michelin kaart in Canada ook op een scenic route zaten bevalt deze in Amerika vanaf de eerste miles al veel beter. Bochtjes, heuveltjes en een glad wegdek. De maximale snelheid ligt laag maar we vermaken ons uitstekend. Het uitzicht is ook nog eens scenic!

Toch begint na de 300e km van die dag onze kont aardig beurs aan te voelen. Nog maar een stop voor een snoepje dan maar.

Uiteindelijk willen we vandaag ongeveer 430 km afleggen, en met de 400 op de teller begint mijn motor te sputteren. Verdorie het eind is in zicht we willen nu niet stoppen, maar we moeten wel, ik moet benzine hebben anders haal ik de eindstreep niet. We stoppen dus weer bij een tankstation gooien de motoren nog eens vol en gaan dan op zoek naar een wildkampeer plek in de White Mountains. Dat blijkt een onmogelijke opgaaf, wildkamperen is, in ieder geval in de White Mountains, niet toegestaan. Dan maar een betaalde campground op, we zoeken een mooi plekje uit in het bos en beginnen meteen met koken, het is 18:30 en we hebben honger.

Terwijl Sander het eten maakt begin ik met de tent op te zetten, dat komt mooi uit want als het eten klaar is begint het te miezeren, we eten dus maar in de tent. Daarna gaan we een rondje camping doen met onze gekochte tent en slaapzakken, we hoeven niet lang te zoeken. Ik zie een gezin met een ongeveer 6-jarig zoontje en spreek hun aan, willen ze een tent en slaapzakken? Dat willen ze wel. Ze bieden nog geld aan maar dat slaan we af, wij willen van de spullen af en als we er iemand blij mee kunnen maken vinden we het al lang prima. Na een kort praatje keren we terug naar de tent. Het was een lange dag, te lang om de muskietentent uit te proberen, we duiken onze tent in en gaan vroeg naar bed.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us