En daar gaan we weer

Lansdowne, Canada 0 Comments 404

Van Linwood, Canada naar Lansdowne, Canada

Goodmorning rain and wind! Afgelopen nacht is het best tekeer gegaan, in ieder geval qua wind, daarbij heeft het gestaag door geregend. Het valt ons mee wat de wind doet met de tent, hij staat als een huis. Natuurlijk hadden we dan wel flinke mazzel met de windrichting, als hij van opzij was gekomen hadden we vast meer last van de wind gehad.

Vanwege het weer staan we ook maar wat later op dan normaal, nou ja een half uurtje dan gelukkig stopt het dan ook met regenen en heel voorzichtig zie ik zelfs wat blauws aan de horizon. Eerst maar even ontbijten, niet dat we de illusie hebben dat de tent nog op tijd droog gaat zijn maar dan kan hij nog een beetje drogen. Daarna besluiten we de binnentent los in te pakken van de buitentent. Onze binnentent slaat namelijk erg door dus als je een natte buitentent oprolt is daarna de binnentent klets nat.

Als alles op de motoren zit stappen we op en starten we, nou ja ik dan. Sander zijn motor slaat net niet aan en daarna is het einde oefening. De koso (kilometer teller) slaat op hol, pas als die weer normaal op 0 staat kun je de startmotor oneindig lang over laten gaan zonder dat de motor ook maar enig teken geeft aan te willen slaan. Stop je daarmee dan volgt een luide knal uit de uitlaat. We duwen de motor dus maar richting het grind, de knal was waarschijnlijk nogal hard want op het grind aangekomen staat een ouder vrouwtje naar ons te roepen, Eerst even helm af mevrouw en oordoppen uit want zo versta ik u echt niet, terwijl ik mijn motor ook omlaag rijd, loopt Sander naar mevrouw toe, motorpech vraagt ze, dan bel ik mijn neef wel even, die heeft het zo gefikst.

De neef blijkt de campingwacht van gister avond te zijn, hij komt in zijn pickup en zegt meteen, your not half in that much troubles as I am. Blijkt dat zijn broer een boot heeft en die heeft de motor niet geheel correct in elkaar gezet waardoor de lagers zijn gesprongen en er een stuk metaal nu vast zit in de motor hij zat dat net proberen te fixen maar had nog geen idee hoe hij dat stuk eruit kon krijgen, hij was dus blij dat hij gebeld werd.

Sander en ik waren pas net begonnen, we hadden net de motor gestript en het gereedschap tevoorschijn gehaald. Eerst een bougie test, zodra we de contactsleutel draaien beginnen die te vonken, eigenaardig dat hoort al niet. Ze halen de accu een keertje los, daarna doet de koso niet meer op hol slaan maar gaat hij steeds aan en uit. De man gaat even weg om een compressor te halen, we zijn het er namelijk over eens dat ergens water zit waar het niet hoort, de hamvraag is, waar????

Met de compressor blazen we de motor zo goed en kwaad als het gaat droog, maar dat helpt niet, we vervangen de bobine, we wisselen de stuurkasten uit tussen de motoren, maar de mijne blijft starten en die van Sander blijft soms nu zelfs helemaal niets meer doen. Om 12:15 zijn we zover dat ook de hele rechter kant van de stuurbediening niets meer doet. We hebben de Koso al eens volledig ontkoppeld, alle niet benodigde electra eruit gehaald, we pluggen alles weer in en willen opnieuw gaan brainstormen. Terwijl Sander en ik bij mijn motor staan om te kijken of we het contactslot kunnen uitwisselen horen we achter ons Sander zijn motor overgaan. Leven?! Ik loop terug en probeer het nogmaals (de man heeft een motor die gewoon start met de startmotor, dat werkt bij een BMW net iets anders), de motor slaat meteen aan en begint te draaien. What did you do??? Oh I just moved the cables of that plug a bit up and down... Grrr de stekkertjes van de Koso, maar waarom de motor het dan niet deed toen we de hele Koso hadden losgekoppeld blijft een raadsel. We zetten de motor weer in elkaar en de man gaat even weg om te lunchen. Dat gaan wij ook maar doen als we opgeruimd hebben.

Ik loop het washok in om de laptop uit te zetten maar als ik de stekker uit de nieuwe reisadapter trek heb ik de reisadapter in 3 delen in mijn handen. Nee he? Twee keer gebruikt en nu hebben we vele extra stukjes plastic. Terwijl Sander, lichtelijk vloekend, probeert de adapter weer in elkaar te zetten komt de man weer terug, pasta op, buikje vol en nu moet hij op de camping passen. Bad luck he guys? We krijgen alvast een flyer met zijn nummer, mochten we ergens stil komen te staan kunnen we hem bellen. De reisadapter gaat mee in 3 delen, die gaat terug naar de Walmartk, nu eerst even snel een broodje eten en dan gaan we ervan door.

Op brood hebben we sinds gisteren peperoni salami, klinkt goed, maar dit is me toch een chemisch apparaat, vooral bij het ontbijt trekken alle spieren in je mond samen. Als ik het broodje wegspoel met een broodje chocopasta concludeer ik dat ook die raar smaakt, gisteren de koekjes ook al, en ik weet precies wanneer ik dit eerder geproefd heb, in Georgie en Turkije, toen we de coleman brander in de tas hadden en die benzine lekte, blijkbaar is die lucht nooit helemaal uit het koeltasje getrokken en nu begint alles er weer naar te smaken.

Na de lunch doen we poging 2, we stappen weer op, ik start, Sander start en off we go! Ondertussen is het wel lekker warm geworden dus dat is een voordeel. We rijden naar Antigonish en als we daar langs een Walmart rijden besluiten we daar te stoppen in plaats van in New Glasgow. De man neemt de reisadapter aan en de bon en zonder enige aarzeling krijgen we ons geld terug in de winkel kopen we een vergelijkbaar exemplaar maar deze keer een ander merk (in deze Walmart hebben ze weer andere stekkers als die in Port Hawskburry waar we gister waren), dit merk verkopen ze ook in Nederland dus hopelijk is het een beter kwaliteitje. We lopen ook meteen langs de afdeling koeltasjes en nemen een nieuw exemplaar mee, als alles naar benzine gaat smaken dat is echt niet lekker! Nog even avondeten inslaan en dan gaan we weer verder. Eindbestemming van vandaag is Lorda Campground in Lansdowne, een plaats die onze navigatie niet kent maar dankzij onze wat uitgebreidere wegenkaart van Nova Scotia kunnen we het nu wel vinden. We rijden de weg op en verbazen ons over de veelvuldige borden die naar de camping leiden, nog 12 km, nog 8 km, nog 4.7 km enz. en dat alles voor een gratis campsite!

Bij de afslag aangekomen moeten we een bospad omlaag, we rijden tussen de bomen door over een modderig, met gravel bezaaid spoor. Waar gaan we heen. En dan kom je opeens op een groen grasveld, volop zon, overal picnictafels, een barbecue / vuur plek, stapels en stapels hout, een visvijver, toiletten, water. Op de borden staat, pick a site we will register you later. Dat doen we dan maar.

Als de tent staat en we ons avondmaal aan het bereiden zijn komt er een pickup langsrijden, ik maak een praatje met de eigenaar en bedank hem voor dit super terrein dat we nog altijd voor onszelf hebben. De man vertelt dat we zoveel hout mogen gebruiken als we willen en wenst ons een fijne avond. We zijn weer alleen. Na het eten lopen we een klein rondje naar het vijvertje.
Sander schommelt nog even op het schommelbankje en dan is het tijd voor een kampvuurtje.
Terwijl we bij het vuurtje zitten met de camera's veilig in de tent ziet Sander opeens een hert lopen, bambi!!!! Maar ja camera's in de tent uiteraard, dus wij kijken maar toe hoe bambi terugstaart en er dan als een haas vandoor gaat.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us