Paradijs

Neils Harbour, Canada No Comments 369

Van Merigomish, Canada naar Neils Harbour, Canada

Oei wat is het koud geweest vannacht. En nu eigenlijk nog. Het waait het is grauw het is koud we willen niet opstaan maar ja als je moet plassen is er toch weinig keus. We trekken dus maar alles aan en kruipen ons tentje uit. Vanwege het knollenveld waar we op staan pakken we de topkoffer erbij om een stabiele bodem te krijgen voor de brander, want een grote mok thee en koffie kunnen we goed gebruiken om warm te worden.

Tijdens het ontbijt trekt de lucht wel steeds meer open de kant die we op moeten wordt misschien zelfs nog wel blauw!

We rijden een binnendoor weg naar Antigonish daar willen we boodschappen doen voor een avondmaaltijd en nog een nacht wildkamperen. Daar aangekomen vinden we alleen niet zo 1,2,3 een grote supermarkt. Dan maar doorrijden naar de volgende stad en het daar proberen. Ondertussen zijn we wel maar wat blij met onze waterdichte voeringen en winterhandschoenen. Trouwens vanochtend bij de tent opruimen... Sander is zijn waterdichte voering van zijn broek kwijt. Waarom zit die niet in mijn jas (achterop in het vakje) wie heeft hem daar uit gehaald? Waar is die heen? Zit hij niet bij de waterdichte voering van de jas? Waar heb je hem gelaten? Zo ongeveer al helemaal over de rooie ritst hij zijn broek open... oh hij zit al in mijn broek.

Zodra we de brug bij Cape Breton overrijden stoppen we bij het visitors centrum, daar krijgen we een gedetaileerde kaart van Nova Scotia (beter laat dan nooit) en krijgen we te horen dat we voor de Cabot Trail een toegangspas moeten kopen voor het nationale park. Ook leggen ze ons uit waar we boodschappen kunnen doen.

Op het parkeerterrein van de supermarkt worden we weer eens aangesproken, deze keer door een motorrijder die even komt kletsen over waar komen we vandaag en waar gaan we heen. Zijn vrouw is ongeduldig en loopt door maar wij vinden een kletspraatje best wel even gezellig, en stilstaan is een stuk warmer als motorrijden! Na het kletspraatje gaan we door, tijd om een lunchplekje te zoeken. Het duurt nog wel 45 minuten voor we picnictafels tegenkomen maar dan is het me toch ook wel een plaatje van een picnicplek.

Alleen jammer van die rotmuggen, er zitten er zoveel dat ik maar mijn hoofddoek omdoe tijdens het lunchen, alle twee onze hoofden en nekken zitten onder de muggenbeten. Omdat het nog altijd wat fris is maken we een lekker soepje bij de lunch, zolang de brander aan staat blijven de muggen tenminste ook op afstand.

Na de lunch is het niet ver meer naar het nationale park, maar de omgeving is nu al wonderschoon.

Eenmaal in het park kunnen we wel blijven stoppen op alle mooie viewpoints.
We schieten voor geen meter op maar ja er aan voorbij rijden kun je toch ook niet zomaar?

Als we nog niet heel ver het park in zijn komen we op wat ik zie als 1 van de mooiste plekken die ik sinds tijden heb gezien.

Er is water, stenen, bomen, picnictafels en vuurkorven. Laten we hier blijven slapen stel ik voor, het is 17 uur dus dan komen we maar iets minder ver. Sander wil liever nog wat doorrijden dus, al mokkend, zet ik mijn helm op en verlaat ik dit magische plekje.

We besluiten afslag Meat Cove te skippen, we hebben geen zin om 28 km heen en 28 km terug te rijden voor enkel een uitzichtspunt, we rijden door naar Pleasant Bay waar volgens internet een mooie wildkampeer plek is. De plek vinden we zonder problemen en wederom het uitzicht is mooi.

Maar niet zo mooi als het eerder bezochte magische plaatsje, en het is ook verrekte lastig een tent hier neer te zetten want alles is scheef. Voeg daaraan een overdaad aan muggen toe en we tellen de optelsom op. We gaan 50 km terug naar ons wonderschone plekje. Zo gezegd, zo gedaan, we stappen op, rijden de 50 km terug en parkeren weer op ons mooie plekje. Een ander stel is er nu ook en zijn bezig een kampvuur te stoken. Als ze weggaan stoken ze het voor ons nog even goed op zodat wij ook vuur hebben. Wij zijn ondertussen druk bezig met koken (het is 19:30 en we hebben honger) en de tent op te zetten. Als de afwas gedaan is en de tent ingericht is is het tijd om de stoeltjes te pakken en te genieten van het kampvuurtje.
Soms kan het toch echt tegenzitten :).

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us