We zetten 300 km op de teller

Merigomish, Canada No Comments 465

Van Delaps Cove, Canada naar Merigomish, Canada

Als we ons tentje uitkruipen zien we dat het bewolkt is. Waar is het mooie weer van gisteren heen? Helaas heeft de zon de muggen niet meegenomen want we zijn nog niet buiten of we worden weer aangevallen. Terwijl we druk om ons heen lopen te zwaaien eten we ons ontbijt op, ondertussen drijven ook de wolken weg dus gelukkig wordt het weer snel warmer.

Vandaag proberen we een nieuwe manier van inpakken uit, we hebben een andere verdeling van spullen en het wil nog niet echt allemaal op zijn plekje vallen. In plaats van in drieen rol ik vandaag de matjes in 4en op, het pakket wordt een stuk dikker maar nu past hij wel overdwars in mijn tas. Met tassen die een stuk beter dicht kunnen gaan we op pad. Het doel van vandaag is dicht bij Cape Breton te komen.

Na anderhalf uur rijden beginnen we toch wel last van een houten reet te krijgen. Als we dan ook nog eens een lokaal groente en fruit stalletje zien beslissen we snel, we gaan de parkeerplaats op en stappen af. Een rondje door het winkeltje leert ons dat ze niet enkel lokale groente en fruit hebben, wij komen naar buiten met fruit uit Florida. Een banaantje voor nu en grapefruits voor later. Nadat we het banaantje verorbert hebben gaan we weer verder.

Niet voor lang want al snel zien we een harley davidson shop, hooo stop, we moeten nog motorolie. Dus parkeren we ook hier en kopen we een litertje olie, specially made voor Harley Davidson, zal het prima doen in onze BMW's hoor!

Nu we weer olie hebben kunnen we verder, helaas komen we in een stad terecht waar het verkeer echt kruipt. Wij kruipen dus mee in de optocht tot het grote winkelblok voorbij is, daarna kunnen we weer vaartmaken, tot het volgende dorp dan want onder tussen is het alweer lunchtijd. We hebben ontdekt dat bij de visitor centres altijd picnictafels en wc's zijn, als we het ondertussen bekende bruine bord met een vraagteken zien volgen we de pijlen en even later zitten we dan ook weer op een mooi stukje gras aan een picnictafel onze broodjes weg te werken. Ondertussen kijken we eens op de kaart en op de Garmin en zien dat het qua afstand allemaal nog niet echt opschiet. Na de lunch maar even een stukje doorrijden.

We volgen weer route 1 door verschillende dorpjes tot Garmin zegt afslaan, wij slaan af en draaien de volgende asfalt weg op, na nog 3 van die afslagen zie ik dat ik rechts moet aanhouden, dat lijkt me evident want voor me houdt de weg op en kom ik op een pad, ik sla dus maar rechts af de gravel weg op, 10 meter later sta ik al stil, dit is de oprit van een huis! We keren om en besluiten dan maar dat karrespoor op te gaan. Na 100 meter moeten we ook hier keren want de ene kant op staat een hek en de andere kant gaat over in een geiten pad. Wederom foutje van Garmin! We keren terug naar het asfalt en terug naar route 1, dan maar een stukje omrijden. Als Garmin een stuk later weer wil afslaan besluiten we hem te negeren en kiezen we een paar hoofdwegen uit die ook op dezelfde plek uitkomen.

Tijdens de 15 uur stop besluiten we vanaf Truro maar even een stukje snelweg te pakken, we willen naar de andere kant oversteken zodat we weer aan de kust komen en ons lijkt het dan makkelijker om een plekje te vinden om wild te kamperen. In Truro moeten we wel nog even tanken en daarna kunnen we door. De WC's bij het tankstation waren wel erg orgineel in hun bordjes:

En aan de binnenkant van de deur:

Met een volle tank en een lege blaas gaan we de snelweg op, 50 km vliegen voorbij en al snel zijn we in New Glasgow. Daar stoppen we bij de Burgerking omdat het ondertussen al weer etenstijd is en omdat het niet heel fraai weer is, we warmen op tijdens een gevarieerd menu van hamburger, frietjes, poutine (Canadees national dish), mozarella sticks en een salade. Sander kiest erbij voor een drankje wat nog het meeste smaakt naar kindertandpasta gemengd met lysterine, het is zo zoet dat je kiezen op elkaar klapperen en je brein zegt bij iedere slok, niet doorslikken!

Nu enkel nog de laatste horde, een plekje zoeken om te slapen, we rijden een weg langs de kust op en zien al vrij snel een groot grasveld waar niets bij staat. We draaien erop en zoeken een plekje om de tent neer te zetten. Helaas blijkt als de tent staat dat we boven op scherpe stronken en ander prikkel gedoe staan. Dus moeten we, terwijl de zon onder gaat, snel op zoek naar een beter plek voor de tent, die vinden we uiteindelijk 5 meter van de bosjes vandaan.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us