Hallo Halifax

No Comments 878

Een dagje Halifax, Canada

Het is pas 7 uur als we wakker zijn, best vroeg gezien het feit we gisteren na 1 uur in ons bedje lagen na ruim 24 uur op zijn. Maar ja, wakker is wakker en voor de verandering knorren onze magen. Dan maar opstaan, we nemen een douche en daarna... kunnen we weer douchen, de handdoeken die we gekregen hebben pluizen zo verschrikkelijk dat we allebei als een teddybeertje uit de douche komen. Ik trek de koelkast open en inventariseer het ontbijt (we slapen bij een AirBnb dus bij mensen thuis het ontbijt is inclusief maar je moet het zelf maken), ik zet de bak met brood op tafel en zie 2 sneeen witbrood, 2 bagels en 2 muffins. Hmm geen broodeters maar dat had ik ook niet verwacht. Ze hebben wel yoghurt en dat eet Sander normaal als ontbijt dus er is genoeg brood voor mij. Dan het beleg. Jam en pindakaas en een soort rood bacterie kaas. Jak! Dan maar broodje ei.

De broodjes gaan in de rooster het eitje in de pan. Daarna een bagel met ei die ik deel met Sander. Daarbij een grote mok koffie en thee en we zijn klaar voor de dag.

First things first, het meest belangrijke zijn de motoren. De boot is nog niet aangekomen maar is er wel bijna. We gaan te voet op stap naar Wallenius Wilhelmsen Logistics, de verscheper. Een wandeling van 3 km en tegelijk zie je iets van Halifax. We vinden WWL redelijk eenvoudig, daar krijgen we te horen hoe we moeten betalen en waar dat kan en met de aanwijzingen gaan we op stap naar Scotia Square Mall, vanuit deze toren kun je via een drietal overdekte bruggen zo naar het winkelcentrum lopen. Na een paar keer wel fout gelopen te hebben vinden we de drogisterij met Money order service. We vragen de overboeking aan en trekken de creditcard tevoorschijn. Ohh zegt Sander ik ben de mijne vergeten, die ligt in het hotel. Geen probleem dan betaal ik deze. Maar helaas creditcard werkt niet, dan bankpas. Maar ook die wordt geweigerd. Dan maar eerst naar de bank om geld te pinnen. Bij de Scotiabank zien we al geen mastercard teken, toch maar even proberen maar geen geld. Grrr onze visa card ligt in het hotel. We vragen de bankmedewerker en die zegt dat er verderop nog 2 andere banken zijn, misschien gaat het daar? We vinden de RCB maar ook die enkel Visa, de laatste bank heeft gelukkig wel een mastercard teken en na 3 pogingen hebben we de automaat zover dat hij 700 CAD spuugt. Niet heel veel als je bedenkt dat we bij de money order al weer 350 kunnen inleveren maar het is het meeste wat eruit komt. Terug bij de drogisterij betalen we en bij WWL krijgen we inruil voor de betaling een stempel en een route beschrijving naar de douane. Op naar de douane dus!

Bij de douane vragen ze de gestempelde papieren, de export verklaring en de motorpapieren. Die zitten in hetzelfde mapje als de visa card en heeft Sander niet bij zich. “Gelukkig” zijn onze motoren toch nog niet door de controle post heen en kunnen we ze toch niet ophalen. Kom later maar terug of bel is het advies.

Prio nummer 2 (voor het eerst afgezakt naar nummer 2?!) eten! Laten we wat brood, broodbeleg en alvast wat nood avondeten kopen, ik had al ergens gevraagd waar een grote supermarkt is en we lopen de kleine kilometer naar de superstore.

Daar doen we een uitgebreid rondje waarbij we toch wel even moeten slikken.... alles is duur. We beginnen bij het brood, een sponzig brood met 15 sneeen en de naam squeeze me. Dat klinkt al niet goed, ziet er ook zo uit en kost 2,75 euro! We bekijken de hele selectie en dan vind Sander de big bag off rolls, 18 broodjes, van alles en nog wat in een mega zak. De meeste broodjes zien er goed uit, enkel muffins daar houden we niet echt van maar goed dat word dan het toetje. We nemen de zak mee en gaan naar het broodbeleg. Heerlijk Amerikaans hier, een meter stelling vol met pindakaas de kleinste pot is iets van 500g de grootste vullen de topkoffer. Sander kiest een bescheiden pot van 750g uit, ik nog een 725g pot chocopasta (hiervan zijn er maar 3 soorten) en besluiten dat het voor Sander een om en om wordt dan pindakaas dan jam want 2 verpakkingen van 750g dat is wel heel veel. We zoeken nog wat vleeswaar uit en nemen alvast pasta, tonijn en tomatensaus mee. Als we onderweg willen koken hoeven we dan enkel nog groentes en dan zijn we klaar.

Het is ondertussen 1 uur, tijd voor lunch. Ik stel voor om aan de waterkant een broodje te eten, top idee vindt ook Sander, helaas hebben we alleen geen mes bij ons dus broodsmeren wordt lastig. Met een knorrende maag en pijnlijke voetjes lopen we de ondertussen 4 km terug naar ons huisje. Het raster patroon van Halifax zorgt ervoor dat ook hier ik snel de weg weet, zonder navigatie nodig te hebben lopen we terug en gaan we lunchen.

Onderweg zien we nog een speeltuin bij een school met een briljante rups wip, een lange slang met kantelende delen, de kinderen erop joelen dan ook van plezier.

Na een uurtje thuis wat rondhangen en voetjes rusten gaan we toch weer wandelen, terug naar de douane, deze keer met visa kaart en motorpapieren maar wederom zonder helm want de kans dat we de motoren vandaag kunnen ophalen is toch minimaal. Bij de douane is het antwoord, nee nog niet vrijgegeven kom morgen maar terug of bel. Dan maar even site-seeing. We lopen langs de kade en zien een 2de wereldoorlog boot en Theodore Tugboat.

De teller van brouwerijen staat ook al op 2. Canada schijnt er nogal veel van te hebben dus helaas voor Sander gaan we ze niet allemaal proberen. We lopen de historic street af

en gaan dan weer door naar Scotia Square Mall daar doen we een klein rondje, ik mag een rondje doen door de Dollarama (een soort Euroland met vooral heel veel reut) terwijl Sander even gaat zitten. Daarna nog een rondje door de liquorstore waar we uiteindelijk 2 propeller biertjes kopen, een biertje van een lokale brouwerij hier. We sluiten af met een diner in de mall, de indier. We krijgen een piepschuim bordje vol met rijst, groente, kip en saus en mevrouw is zeker de kruiden niet vergeten, lichtelijk verhit verlaten we erna de mall om terug te strompelen naar ons huis, voetjes auw, ondertussen is de wind aardig opgestoken dus is het ook niet echt warm meer maar van het lopen wordt je vanzelf warmer. We gaan weer door het park waar ondertussen verschillende groepjes aan het softballen zijn. Terug thuis vallen we op bed neer. Nog even wat computeren en dan maar gewoon slapen, we hebben tenslotte nog iets in te halen.

0 Comments

Create Comment

Fields with * are required.

Search In Posts
Headlines
  • 2015-10-23 Camper avontuur ten einde
  • 2015-09-26 Yellowstone pictures online
  • 2015-09-17 Triplog updated
Recent Posts
Popular Posts
Archive
Current Album
Follow Us
on Facebook by Atom feed by Email
Question? Remarks? You're more than welcome! Just contact us